ധനേഷ് കാട്ടൂപ്പാടത്ത്…….

എന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ , എന്റെ വാക്കുകള്‍….

..നിന്നോട് .. മേയ് 21, 2010

വെയിലേറ്റൊരുനാള്‍
നിന്റെ പച്ചിലകള്‍
കത്തിയാലെന്റെ
പ്രണയം
ഞാന്‍
നിന്നോട് പറയും
നിന്റെയൊരിലപോലും
കൊഴിയാതെയീ
വേനലിങ്ങനെ കടന്നുപോയാ-
ലന്നു ഞാന്‍
നിന്നെ ചേര്‍ത്ത്പിടിക്കും
മരമായ മരമെല്ലാമീ
കൊടും കാറ്റിലാടാതിരുന്നാല്‍
ഞാന്‍ വിളിക്കും
അന്ന് നീ,
നിന്റെ
മണ്ണുപേക്ഷിച്ചെന്റെ കൂടെവരിക
നിനക്ക് വളരാന്‍,
വേരാഴ്താന്‍
ഞാനെന്റെ ഹൃദയം തരും
വലിച്ചെടുത്ത്‌
കായ്ക്കാനെന്റെ
രക്തവും..
By
ധനേഷ് കാട്ടൂപ്പാടത്ത്.

Advertisements
 

ഒരല്‍പ്പം കൂടി ! ഏപ്രില്‍ 19, 2010

അമ്മയവനെ സ്നേഹിച്ചു ,
അച്ഛനും കൊടുത്തവന് സ്നേഹം.
അവനുമവരെ സ്നേഹിച്ചു ,
കുന്നോളം.

അച്ഛനുമമ്മയും,
അവളെയും സ്നേഹിച്ചു
കുന്നോളം .
അവളും കൊടുത്തവര്‍ക്ക്
കുന്നോളം.

ഇടക്കെപ്പോഴോ,
അവര്‍ തമ്മിലും സ്നേഹിച്ചു….
ഒടുവില്‍,
ഒരുനാളെല്ലാമിട്ടെറിഞ്ഞവര്‍‍‍,
എവിടെക്കോ
ഒരുമിച്ചിറങ്ങിപോയി ..

ഒഴിവാക്കാമായിരുന്നത്,
അല്‍പ്പം കൂടി,
ഒരല്‍പ്പം കൂടിയവര്‍
സ്നേഹിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍!
ഒരല്പം കൂടി …

By
ധനേഷ് കാട്ടൂപ്പാടത്ത്.

 

…സന്തോഷം… ഏപ്രില്‍ 2, 2010

സന്തോഷമന്നൊരു
കുഞ്ഞായിരുന്നൊരു
കുട്ടിക്കുറുമ്പന-‍
വനന്നോടിയും ചാടിയു-
മൊളിച്ചും കഴിഞ്ഞു .

വീടില്ലായിരുന്നവനു-
റങ്ങാനൊരു മെത്തയും.
ഉറക്കമേയില്ലായിരുന്നവനന്ന്.

രൂപങ്ങള്‍ പലതായിരുന്നവനു-
ഷ്ണ ഭൂമിയില്‍ മരുപ്പച്ചയായും ,
വേനല്‍ ചൂടിലേക്കൊരു
പെയ്തൊഴിയാത്ത
കാര്മുകിലുമായവന്‍ വന്നു
മോഹിപ്പിച്ചു ,മറഞ്ഞുകളയും..

പിടികൊടുത്തില്ലവനധികമാര്‍ക്കും,
ചെന്നുപെട്ടില്ലങ്ങിനെയാര്‍ക്കു മുന്നിലും
വെറുതെയങ്ങിനെ.

പാവം മനുജന-
വനെന്നുമൊരു
കിട്ടാക്കനിയായിരുന്നാ കുഞ്ഞ്.
അവനെയെത്തിപ്പിടിക്കാനോടി –
യടുക്കുംപോളൊക്കെയുമവനോടിമറഞ്ഞു .
മറഞ്ഞിരുന്നെപ്പോഴുമവന്റെ ചാരെ തന്നെ.
കാണാതെയറിയാതെ.

എന്നിട്ടും
ചിലരവനെ പിടിച്ചു
പിടിച്ചവരവനെയടച്ചു പൂട്ടി ,
സൂക്ഷിച്ചു.
പക്ഷേയൊരുനാളവന്‍ കടന്നു
കളഞ്ഞു ..
പൂട്ടൊക്കെയും പൊളിച്ചെങ്ങോട്ടോ.

ദൈവമിതൊക്കെ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നപ്പോള്‍
ചെവിയിലെപ്പോഴും
മുഴങ്ങിക്കേട്ടു ,
മനുജന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥനയാ-
കുഞ്ഞിനുവേണ്ടി.

ഒരുനാള്‍ പുലരുംമുന്‍പേയാ-
കുഞ്ഞിനെ
പിടിച്ചിരുത്തിയൊരിടത്തെന്നിട്ടു
ദൈവമെങ്ങോ പോയ്മറഞ്ഞു,
സന്തോഷത്തോടെ.

മനുഷ്യനിതറിഞ്ഞില്ല.
അവനപ്പോഴുമെപ്പോഴുമാ-
കുഞ്ഞിനെ തിരഞ്ഞു..
മണ്ണിലും,വിണ്ണിലും
കാട്ടിലും,കാറ്റിലും
ചന്ദ്രനില്‍ വരെ നോക്കി…
കണ്ടില്ല ..

ഒടുവിലവര്‍ ദൈവത്തെ ശപിച്ചവരെ ,
കയ്യൊഴിഞ്ഞ പോയതിന്.
ശപിച്ചും,നരകിച്ചും
കാലമങ്ങിനെ കടന്നു ..

ദൈവമിതു കണ്ടും, കേട്ടും ദുഖിച്ചു.
കലിയുഗമായിരുന്നപ്പോളതിനാല്‍,
ദൈവത്തിനങ്ങോട്ടു പ്രവേശനമില്ലായിരുന്നു.
ആ കുഞ്ഞപ്പോളുമുറക്കമായിരുന്നു,
ആരുമവനെതേടിയവിടേക്ക് പോയില്ല.
ദൈവമവനെ-
യിരുത്തിയിട്ട് പോയത് ഹൃദയത്തിലായിരുന്നു!.

By
ധനേഷ് കാട്ടൂപ്പാടത്ത്.

 

…ക്ഷമാപണം… മാര്‍ച്ച് 31, 2010

പ്രണയത്തിന്റെ
മധുരം നുണയാനല്ല.
അതിന്റെയിളംകാറ്റേല്ക്കാനുമല്ല.
അതിന്റെ തലോടലേറ്റുറങ്ങാനുമല്ലയ-
തിന്റെ ചിറകടിച്ചു പറക്കാനുമല്ല.

താലികെട്ടി കൂടെകൂട്ടാനല്ലയെ –
ന്റെ കുട്ടികളുടെയമ്മയാവാനുമല്ല ,
എന്നെയെന്നും കാത്തിരിക്കാനല്ലയെ –
നിക്കോര്‍ത്തിരിക്കാനുമല്ല ,
എനിക്കായ് കരയാനുമല്ലയെ-
നിക്കൊപ്പം ചിരിക്കാനുമല്ല,

നിന്നെ
ഞാനര്‍ഹിക്കുന്നില്ല.
അര്‍ഹിക്കാത്തൊരു കനിയായിരുന്നു
നീയെനിക്കെന്നും.
അര്‍ഹിക്കാത്തതെങ്ങിനെയാഗ്രഹിക്കും.

നിറവും ജാതിയുമെന്നുമൊരു
മതിലായി നിന്നു
നമുക്കിടയില്‍.
ചോദിക്കാഞ്ഞിട്ടുമെന്തിനോ
കാലമെന്നോ,
പണിതിട്ടുപോയൊരു
മതില്‍‍.
പൊളിക്കാനാകാത്തയി-
ളക്കി മാറ്റാനാകാത്തൊരു
മതില്‍‍.

എന്നിട്ടും പക്ഷെ ഞാന്‍,
നിന്നോടന്നതു പറഞ്ഞു.
നിന്നെ ഞാന്‍ നോവിച്ചു.

എന്നെയിഷ്ട്ടമല്ലെന്നു
നീ പറഞ്ഞപ്പോളെന്റെ
ഹൃദയം മുറിഞ്ഞു,
ആ മുറിവുഞാനുണക്കിയില്ല,
ഒരിക്കലുമൊരു
മരുന്നുമതില്‍ വയ്ക്കില്ല ഞാന്‍ .

ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിലൊറ്റപ്പെടുമ്പോളും,
സ്നേഹജലമില്ലാതെ തളരുമ്പോളും,
സ്നേഹത്തിന്‍ തണലകലുംപോഴും
കുഴിയില്‍ വീഴ്‌ത്തി
വിധി കളി തുടരുമ്പോഴുമൊക്കെയും-
നഷ്ട്ടപ്പെടുംപോഴുമെനിക്കാ
വേദന വേണമുള്ളില്‍..

അതിലുരുകിയലിയാന-
തിന്റെ ചൂടേറ്റു നില്‍ക്കാന്‍,
സുഖമുള്ളയാ വേദന തിന്നു
വിശപ്പടക്കാന്‍,
ശിഷ്ടകാലമീ മണ്ണില്‍ ജീവിക്കാന്‍,
അതില്ലാതെനിക്ക് പറ്റില്ല.
എനിക്ക് ജീവിക്കണം.
അതിനായിരുന്നെല്ലാം ..

ക്ഷമിക്കില്ലേ നീ ?

By
ധനേഷ് കാട്ടൂപ്പാടത്ത്.

N.B
ഇത്രയും അവളോടൊരിക്കലെങ്കിലും പറയണമെന്ന് കരുതിയതാണ്..പറ്റിയില്ല..
അവളിതു വായിച്ചിട്ടെങ്കിലും എന്നോട് ക്ഷമിക്കുമായിരിക്കും ..ഇതാണ് സത്യം, ഇതുമാത്രമാണ് സത്യം.. 🙂

 

…പാട്ട്…

Filed under: കവിതകള്‍ — dhaneshka @ 12:09 പി‌എം
Tags: , , ,

പേടിച്ചു പേടിച്ചാണൊടുവില്‍
വിളിച്ചത്,
ചാനലിലേക്ക് .
അവള്‍ക്കു വേണ്ടിയൊരു പാട്ട് വയ്ക്കാന്‍‍.
മനസ്സിലൊളിപ്പിച്ചതെല്ലാം,
വിളിച്ചു പറയുന്നൊരു പാട്ട്.
പേര് ചോദിച്ചപ്പോ
മാറ്റിപ്പറഞ്ഞു
പേടിയായിരുന്നു.
നാളെയാ പേടി മാറ്റു-
മതവളോട് പറയും.
അതുറപ്പിച്ചു.
സംശയിച്ചു..വെറുതെ,
അവളതു കേള്ക്കുമോയെന്നു.

അവളതു കേട്ടെന്നു തോന്നിയ-
പ്പോളവളുടെ പേരും,വയസ്സും
ടീവിയിലങ്ങിനെ തെളിഞ്ഞു കടന്നു പോയി,
പലവട്ടം..
കൂടെ വേറെ പേരുകളും ..
ബസ്സില്‍,
കോളേജിലേക്കുപോയയവള്‍
ചെന്ന് വീണത്‌ പുഴയിലായിരുന്നു ..
എന്നും കാണുന്ന പുഴ..
അവളുടെ പിടക്കുന്ന മുഖമപ്പൊ
കണ്ടു..
ഉള്ളൊന്നു പിടച്ചു,
പാട്ടപ്പോഴും തീര്‍ന്നിട്ടില്ലായിരുന്ന-
തപ്പോഴും പാടിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു…
By
ധനേഷ് കാട്ടൂപ്പാടത്ത്.

 

…പ്രണയമോ,സ്നേഹമോ?… മാര്‍ച്ച് 22, 2010

അപ്പോളവന് കാഴ്ച്ചയുണ്ടായിരുന്നു,
അവള്‍ക്കും.
അവളോടന്നവന്‍ പറഞ്ഞു ,
നിന്നെ ഞാന്‍ പ്രണിയിക്കുന്നു..
കടലോളം.
നിന്റെ മുഖമെത്ര സുന്ദരം,
കണ്ടിട്ടും
കണ്ടിട്ടും മതിവരുന്നില്ലവനെന്നു.
അവളുമവനെ പ്രണയിച്ചു..

പിന്നീടൊരിക്കലവള്‍ ചോദിച്ചു
നീയെന്നെ പ്രണയിക്കുന്നുവോ ?
ഇല്ലെന്നായിരുന്നവന്റെയുത്തരം.
അപ്പോളവന് കാഴ്ച്ചയില്ലായിരുന്നു.

കാണാനവളുടെ സുന്ദര മുഖവും ;
കാലമതൊക്കെ തിരിച്ചെടുത്തു.

കാണാത്തതൊന്നിനെ ഞാനറിയുന്നില്ല,
കാണാതെങ്ങനെ പ്രണയിക്കും ?
പ്രണയം വെറും കാഴ്ചകള്‍ മാത്രം.

എന്നിട്ടവന്‍ പറഞ്ഞു,

സ്നേഹമാണെനിക്കിപ്പോള്‍,
കടലോളം.
ഈയന്ധകാരം മുഴുവന്‍ നീ മാത്രമാണ്,
സ്നേഹം മാത്രമാണ് ,
അതിനു മുഖം വേണ്ട,
നല്ലൊരു പേര് പോലും വേണ്ടതിനു.

അകേതുവാണത്,
രൂപമില്ല,മണമില്ല,
കൊഞ്ചുന്ന മൊഴികളും വേണ്ടതിന്.
പക്ഷെ,
നിന്റെ നെഞ്ചിലെ തുടിപ്പെനിക്കറിയാം
തൊട്ടറിയാം,
നിന്റെ പുഞ്ചിരിയും, കണ്ണുനീരും,
ഞാനെന്റെ അകക്കാമ്പിലറിയും.

അപ്പോളവന് സ്നേഹമായിരുന്നതു-
മാത്രമായിരുന്നവളോട് .
അപ്പോളവള്‍ക്കും
കാഴ്ച വേണ്ടെന്നു തോന്നി,
അന്ധമാം സ്നേഹത്തെ സ്നേഹിക്കാന്‍ കാഴ്ച്ചയെന്തിനു?

ബാഹ്യമാണ് നീ,
വെറുമാകര്‍ഷണം.
മികച്ചതൊന്നു കാണുമ്പോള്‍
നീ അങ്ങോട്ടടുക്കും ,
കാലം നിന്നെ മായ്ചു കളയും,
അക്ഷണികമല്ല നീ ,
വെറും
ക്ഷണികമാണ് നീ ,
ക്ഷണമാത്രമേ നീയുള്ളൂ .
പുറം മോടിയില്‍ മാത്രമാണ്
നിന്റെ നോട്ടം.

നിന്നെ പ്രണയിക്കാന്‍
നിന്റെ മേനി വേണ്ടിയിരുന്നെനിക്ക്‌ .
അതിനെയാണ് ഞാന്‍ പ്രണയിച്ചത് .
എനിക്ക് പ്രണയിക്കാന്‍
നീ വേണമായിരുന്നു .

ഇപ്പോളത് വേണ്ട ,
നാളെ നീയില്ലെങ്കി-
മെന്നെനീ വിട്ടകന്നാലും
നിന്നെ ഞാന്‍ സ്നേഹിക്കും.
ജീവന്റെയൊരു തരിയെങ്കിലും ബാക്കിയാവോളം.

നിന്നെയും, പൂക്കളെയും
പൂമ്പാറ്റയേയും, പൂത്ത മരങ്ങളെയും
ഞാന്‍ പ്രണയിക്കുക മാത്രമായിരുന്നു.
പാറിപ്പറന്നു ചിറകറ്റു വീണ,
പൂമ്പാറ്റയെ ഞാന്‍ പ്രണയിച്ചില്ല.
കൊഴിഞ്ഞു വീണ പൂക്കളെ,
ഞാന്‍ പ്രണയിച്ചില്ല.
ഇല കൊഴിഞ്ഞുണങ്ങിയ മരങ്ങളെയും
ഞാന്‍ പ്രണയിച്ചില്ല.
നൊന്തില്ലെന്റെ മനസ്സപ്പോഴോന്നുമൊ-.
ഴുക്കിയില്ലവര്‍ക്കുവേണ്ടിയൊരിറ്റു-
കണ്ണുനീര്‍ത്തുള്ളി ഞാന്‍ .

സ്നേഹമാണെനിക്കിന്നവയോട്
കണ്മറഞ്ഞവയും,
കാണാതെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതിനേയും,
അറിയുക, സ്നേഹത്തെ,
സത്യമതുമാത്രമാണ-
ന്നുമിന്നുമെന്നും.
By
ധനേഷ് കാട്ടൂപ്പാടത്ത്.

 

..വേനലിന്റെ വേദന.. മാര്‍ച്ച് 16, 2010

Filed under: കവിതകള്‍ — dhaneshka @ 12:03 പി‌എം
Tags: , , ,

ഞാനൊരു വേനലാണ്,
ഏതുമെന്തും കത്തിയെരിക്കുന്നവന്‍.
എല്ലാം കുടിച്ചു വറ്റിക്കുന്നവന്‍.
ഉമിനീരു വലിച്ചെടുത്തു സ്വയ-
മെരിഞ്ഞടങ്ങാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ടവന്‍.

നിന്നെയാണേവരും കാത്തിരിക്കുന്നത് .
നീയാണാ പുതുവസന്തം.
കുളിര്‍ കാറ്റായി നീ വീശിയടിക്കും,
നിറമാരിയായി നീ പെയ്തിറങ്ങും.

ഞാന്‍ വലിച്ചെടുത്തെന്റെയാക്കിയതെല്ലാം,
തിരിച്ചു
കൊടുക്കുന്നതും നീതന്നെ.
ഒരു ഞൊടിയില്‍,
നീയതവര്‍ക്ക് തിരിച്ചു നല്‍കും.
വറ്റി വരണ്ട വായിലേക്ക് നീ,
തെളിനീരു ചൊരിയും.

പൂവും , പൂമ്പാറ്റയും
നദിയും , നാടും കാത്തിരിക്കുന്നത്
നിന്നെയാണ്.
നിനക്കാണവര്‍ സദ്യയൊരുക്കുന്നത്.
നീയാണവരുടെയതിഥി.

എന്നെയാരും ക്ഷണിക്കുന്നില്ല,
ക്ഷണമില്ലാതെയെ-
വിടെയുമെത്താന്‍
വിധിക്കപ്പെട്ടവന്‍ ഞാന്‍.
ആരുമില്ലാത്തവന്‍ ഞാന്‍.

കൊടും ചൂടടിച്ചു ഞാന്‍ ,
നീ തണുപ്പിച്ചതെല്ലാമാവിയാക്കും.
കാറ്റേറ്റു മയങ്ങിയ മിഴികളില്ലെല്ലാം
ഞാനെന്റെ രക്തം കൊണ്ട് മിഴിനീരൊഴുക്കും.
സ്വയം ഉരുകിയൊലിച്ചു,
ഞാനവരെയതില്‍ കുളിപ്പിക്കും.

സ്നേഹമാണവരോടെനിക്കെന്നും.
പക്ഷെ,
ഞാന്‍ പുല്‍കുംപോഴൊക്കെയു-
മെന്‍ കരങ്ങളിലവര്‍ പിടയുന്നു .
മിഴികളിലഗ്നിയാളുന്നു.
ഞെട്ടിത്തെറിച്ചവരോടി മറയുന്നു,
നിന്നെയും തേടി.

കേഴുന്നു ഞാന്‍ നിന്നോടെനിക്കു-
നീ നിന്റെ പാനപാത്രമേകുവാന്‍.
നിറക്കട്ടെ ഞാനൊരിക്കലെങ്കിലുമാ-
വെയിലേറ്റു വറ്റിയ നീര്‍തടങ്ങളെ.
നിറഞ്ഞു പെയ്യട്ടെ ഞാനാ
ചുടുകാറ്റ് വീശിയെരിഞ്ഞുണങ്ങിയ
തരിശു നിലങ്ങളില്‍.

കാണട്ടെ ഞാനൊരുവട്ടമെങ്കിലുമാ-
കണ്കളിലെനിക്കായ്യ് സ്ഫുരിക്കുന്നൊരാ
സ്നേഹത്തിന്‍ കണങ്ങളെ.
അവരറിയട്ടെ,
എന്നുള്ളിലുരുകും
ആത്മനൊമ്പരത്തെ.
By
ധനേഷ് കാട്ടൂപ്പാടത്ത്.